خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

905

نهج البلاغة ( فارسي )

223 در معنى اين سخن خداى عز و جل از او پرسيدند : ان الله يأمر بالعدل و الاحسان خدا به دادگرى و نيكوكارى فرمان مىدهد » ( 1 ) فرمود : عدل ، انصاف دادن است و انصاف ، نيكى كردن است و بخشش داشتن . 224 و فرمود ( ع ) : كسى كه با دست كوتاه ببخشد او را با دست دراز ببخشند . من مىگويم : معنى اين عبارت اين است كه انسان مالى را كه در راه خدا انفاق مىكند هر چند ، اندك باشد خداى تعالى پاداش او را فراوان خواهد داد . و دو دست ، عبارت است از دو نعمت . امام ميان نعمت بنده و نعمت پروردگار فرق گذاشته و از نعمت بنده به دست كوتاه تعبير نموده و از نعمت خدا به دست دراز . زيرا ، نعمت خداوندى همواره چند برابر نعمت بنده است . نعمت او اصل همهء نعمتهاست و هر نعمت به او باز مىگردد و از او افاضه مىشود . 225 به فرزند خود امام حسن ( عليهما السلام ) چنين فرمود : كسى را در ميدان جنگ به مبارزت فرا مخوان و اگر تو را فرا خواندند ، پاسخ گوى . زيرا آنكه به جنگ فرا مىخواند ، ستمكار است و ستمكار بر خاك هلاك مىافتد . 226 بهترين خصلتهاى زنان ، بدترين خصلتهاى مردان است : نازش به خود ، ترس و بخل . چون زن به خود نازد ، به كس سر فرود نيارد و چون بخيل باشد ، مال خود و شويش را نگه دارد و چون ترسو بود ، از هر چه به دو روى آورد ، هراسان گردد .

--> ( 1 ) . سورهء 16 ، آيهء 90 .